Eitt og hálft ár.

Hæ, allir.
Nú er ég orðin 18 mánaða gömul. Það gerir mig að stórri stelpu, enda er ég fyrir löngu síðan búin að læra að lyfta upp höndunum til að sýna öllum hvað ég er stór.
Ég veit að ég heiti Iðunn Nótt, en ef þið spyrjið mig mun ég segja baby. Þar sem allir í kringum mig virðast hafa einhverja titla eins og dadda, mamma, amma, afi, frænka og frændi, skil ég ekki hvers vegna ég er ekki bara kölluð baby, það er jú, það sem ég er.
Ég hef eins og margir vita gríðarlegan áhuga á dýrahljóðum og get núna hermt eftir kúm, hundum og svínum. Auk þess sem ég get veitt ,,flugur" með tungunni eins og froskur. Kettir heita aftur á móti allir Bella, eins og kisan sem ég, mamma og dadda eigum, hún mjálmar ekki og þar af leiðandi segir hún bara Bella. Mamma er stundum að reyna að kenna mér að segja mjá, en það finnst mér bara vera fyndið.

Skrifa ykkur seinna.
Iðunn Nótt

Mamma segir að ég sé búinn að vera mikið eðalkrútt en svolítið lítil í mér enda lasinn og búin að þurfa mikið knos. Knosið verður að vera rétt samt, ekki eins og ég sé smábarn, heldur vil ég sitja virðuleg í fanginu á mömmu eða pabba og halla mér yfir öxlia og grátla þegar mikið liggur við. Ég verð nefnilega 18 mánaða eftir 3 daga og það er sko ekki svo lítið miðað við suma aðra og þegar maður er eins og hálfs árs getur maður ýmislegt, hlaupið, klifrað á sófanum,flétt bókum, hlustað á mömmu og pabba lesa fyrir mann, sagt baby, en það er jú það sem maður er og að því er virðist eru allir sem eru minni en mamma og dadda baby. Þar að auki get ég hermt eftir hundum, kúm, grísum og veitt gerviflugur með tungunni eins og froskur. Ég fór meira að segja í Húsdýragarðinn um daginn og það kom kýr og þefaði af fætinum á mér í stað þess að verða hrædd leit ég á kúnna, sagði muu, hátt og skýrt og hló.
Fyrir nokkru síðan fengu mamma, pabbi og ég köttinn Bellu frá Jóhönnu, Jóhanna á nefnilega fleiri ketti og Bellu líkaði það ekkert allt of vel. Hún hafði verið í pössun hjá okkur í 10 daga og fundist gaman, hér hefur hún mig til að leika við, þó hún vilji nú oft vera í friði, mamma segir að það sé afþví kettir þurf stundum að vera einir og þeim finnist ekki gott að láta knoslast of mikið með sig.
Þar sem það er langt síðan ég hef skrifað finnst mér mikilvægt að minnast á það að núna er ég farinn út að leika með stóru krökkunum hjá Katrínu og Ömmu, það er ótrúlega gaman og þýðir það að ég kem heim með fullt af sandi á útifötunum mínum til marks um afrek dagsins.
Mamma ætlar að skella myndum inn við fyrsta færi.

Bless Bless. Iðunn Nótt